ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το παρόν ιστολόγιο προσφέρεται στη πατρίδα μου, ως ελάχιστη εισφορά για τη προβολή της φυσικής ομορφιάς και του πολιτισμού της, στα πέρατα του διαδικτυακού κόσμου. Είναι ένα μικρό συμπλήρωμα στην προσπάθεια μεμονωμένων Ελλήνων και ομάδων, να σηκώσουν ένα σημαντικό μέρος του βάρους της ανάδειξης του Ελληνικού φυσικού και πολιτιστικού μεγαλείου. Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί σε διάφορα ελληνικά βουνά και περιοχές της πεδινής και νησιωτικής Ελλάδας. Επίσης αναρτώνται σημαντικά βιβλία, εκδόσεις και ότι άλλο μπορεί να συνεισφέρει για τον ανωτέρω σκοπό. Οι αναρτημένες φωτογραφίες ανήκουν © στον δημιουργό του παρόντος ιστολόγιου και σε άλλα πρόσωπα.

_________________________

A mountain wind, an "oreios anemos" in ancient Greek (Hommer, Thucydides etc.), let me to filing pretty pictures of the unique and unknown Greek nature, who is not a privilege of individual photographic and physical enjoyment of this unique place.This blog is offered in my country Greece, as a minimum contribution for promoting the natural beauty and culture, all over the world wide web. It is a small supplement to individual effort and Greek groups, to raise an important part of the weight of the emergence of Greek greatness. The photographs taken at various Greek mountains, lowland areas and islands. Also will be displayed in books, other publications and that may contribute to this purpose. The posted photos belong © to the creator of this blog and others.

_________________________________________________

GREECE WELCOMES YOU TO ITS OFFICIAL SITES !

http://www.visitgreece.gr/

Visitgreece.gr, is the official tourism web site for Greece, run by the Greek National Tourism Organisation, where you'll find information on the main tourist destinations, such as cities, beaches, as well as activities, events and much more!

https://www.youtube.com/user/visitgreecegr

Greece welcomes you to its official YouTube Channel.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________


Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ - GREEK MOUNTAINS (1)

Tα βουνά των ΑΓΡΑΦΩΝ                                                            AGRAFA area mountains


_____________________________
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - INFORMATIONS

http://en.wikipedia.org/wiki/Agrafa
Χάρτης, Map :  http://goo.gl/maps/2xzf
Καιρός, Weather : http://www.meteo.gr/cf.asp?city_id=499


(φωτογραφίες - photos 117 )
                                                                                                                                                                                                               ΑΓΡΑΦΑ, πέρα στα βουνά...   


Ο " Όρειος άνεμος " μας μεταφέρει ως  "έρμαια της τύχης"  στ' Αγραφιώτικα βουνά. Γιατί είναι τύχη να τα γνωρίσεις και να νιώσεις έστω και φωτογραφικά το απερίγραπτο συναπάντημα μαζί τους !                                                          

Πέρα στα βουνά στην καρδιά της ορεινής Στερεάς Ελλάδας, υπάρχει ένας τόπος απέραντος, όσο φθάνει το μάτι, άγνωστος, γεμάτος ομορφιά, με "άγραφα" χωριά, δάση, ποτάμια, βουνά, χαράδρες, αλπικά οροπέδια, εκατοντάδες κορφές που σχίζουν τα ουράνια. Όλα αυτά μαζί σχηματίζουν ένα τόπο ονειρικό που τον δημιούργησε ένας άγνωστος ζωγράφος ανώνυμος, με θεϊκή έμπνευση ακούγοντας τη "βουή" των βουνών. Όλη αυτή η "βουή" των Αγραφιώτικων βουνών σχηματίζεται από τους ήχους του αέρα, των δασών, των  νερών, των πουλιών, της νύχτας, απαρτίζοντας μια κλασική συμφωνική συναυλία που σε μαγεύει και προσπαθείς να περπατάς ανάλαφρα για να την ακούσεις.
Μια "θεία μουσική" όπως η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΛΠΕΩΝ  του Richard Strauss, http://www.youtube.com/watch?v=xK7z2NhUrsQ  (απόσπασμα), που περιγράφει μουσικά ..."την ανάβαση στην κορυφή, την ανατολή, τη δύση, τον καταρράκτη, τα ανθισμένα λιβάδια, την ησυχία πριν την καταιγίδα, το περπάτημα στο δάσος..." εικόνες όμοιες σ' όλα τα βουνά του κόσμου, ζωγραφισμένες από τον ίδιο άγνωστο ζωγράφο. 

Η περιοχή αυτή είναι μία από τις ωραιότερες της Ελλάδας και ξεχασμένη, όχι απ' το θεό, αλλά από τα μαζικά τουριστικά προγράμματα. Περιοχή με ιστορία, παράδοση, σκληρή μάχη για την επιβίωση, αγώνες εθνικούς, με έντονη αύρα αναμνήσεων. Η ονομασία Άγραφα επικράτησε όταν κατά τους Βυζαντινούς χρόνους δόθηκαν, στα περίπου 80 χωριά της εποχής εκείνης, ειδικά προνόμια αυτονομίας  και έπαψαν να αναγράφονται στα επίσημα έγγραφα. Πολλά απ' αυτά ανήκουν στην Ευρυτανία. Κατά την αρχαιότητα, στην περιοχή των Αγράφων, κατοικούσαν οι Αθαμάνες, οι Δόλοπες και οι Ευρυτάνες στα νότια. Η περιοχή των Αγράφων, παρότι ορεινή και άγονη, δέχθηκε  πάρα πολλές επιδρομές. Στον τελευταίο πόλεμο η περιοχή ήταν μια από τις βάσεις της εθνικής αντίστασης κατά των Γερμανών, η λεγόμενη και Ελεύθερη Ελλάδα. Ότι λαμπρό γράφτηκε στη περίοδο αυτή, δυστυχώς γκρεμίστηκε από τον εμφύλιο πόλεμο. 

...Τα Άγραφα δεν είναι βουνά αλλά ορεινή περιοχή με χωριά και είναι τμήμα του οροσυμπλέγματος της νότιας Πίνδου. Διαχωρίζονται σε βόρεια και νότια Άγραφα και ο διαχωρισμός τους  σε συγκροτήματα και βουνά είναι σχεδόν αδύνατος, λόγω του ότι το ανάγλυφο τους είναι απίστευτα δαιδαλώδες... (Ν. Νέζης, "Τα Ελληνικά βουνά"). Τα βουνά των Αγράφων είναι περίπου 50 και αποτελούνται από βουνά, συγκροτήματα, ορεινούς όγκους. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι δείγματα της απεραντοσύνης του Αγραφιώτικου μεγαλείου, που φυσικά δεν μπορεί να χωρέσει στο νού μας αλλά ούτε και σε μια παρουσίαση. Μόνο με επιτόπιες επισκέψεις και πορείες μπορείς να αισθανθείς τη μεθυστική μυρωδιά τους και να νοιώσεις τη νύχτα κάτω από τον έναστρο ουρανό τους. 

Με το παρακάτω παραστατικό χρονικό του Μαρτίου 1963, θα μεταφερθούμε στο χώρο και το χρόνο της εποχής εκείνης, για να νιώσουμε καλύτερα την θέαση των φωτογραφιών που ακολουθούν. Ήταν η εποχή που τα χωριά και τα μονοπάτια των Αγραφιώτικων βουνών ήταν γεμάτα ζωή . Ζωή που μεταφέρθηκε μαραζωμένη, σιγά σιγά στις πόλεις και άφησε πίσω της αναμνήσεις και βιώματα για πάντα. 

          "Δυστυχής παρηγορία μόνη σού έμενε να λές περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις..."  
                                                                                                Διον.Σολωμός, "Ύμνος εις την ελευθερίαν", 1823 
_________________________________________________________________________________________
Beyond the mountains in the heart of the mountainous Central Greece, there is a vast place, as the eye reaches, unknown, full of beauty, "unwritten" villages, forests, rivers, mountains, gorges, alpine plateaus, hundreds of peaks. All these together form a dreamy place that created an anonymous painter unknown, with divine inspiration listening to "buzz" of the mountains. All this "buzz" of Agrafa mountains formed by the sounds of air, forests, water, birds, the night, thus forming a classical symphony concert that will enchant you and try to walk lightly to hear it...
NOTE :   To read the whole content, please select translation in your language  (above button)
____________________________________________________________________

Ένα χρονικό του 1963

           ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΟΥ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ
                  Του Νικολάου Γ. Αλεξάκη
                                                                            Από δημοσίευση στην εξαιρετική ιστοσελίδα "ΑΓΡΑΦΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ",  http://www.agrafiotis.gr


                                                                                                                                                              φωτ. Ντ. Ζώτος     

         Ήταν μια μέρα θεοσκότεινη του 1963.  Μέρα Μαρτιού φαρμακωμένη.  Άνοιξαν οι ουράνιοι καταρράκτες και οι ασκοί του Αιόλου με τους θυελλώδεις ανέμους του. Ξύπνησα νωρίς και κατέβηκα τον πλακόστρωτο δρόμο, μη μπορώντας ν’ ανοίξω την ομπρέλα μου. Ήπια όρθιος έναν πικρό καφέ στο μαγαζί του Γιώργου Κωστούλα και Πανάγου Καραλή.  Σε λίγο έφτασα και μπήκα στο πέτρινο κτήριο του Ταχυδρομικού Γραφείου των Αγράφων. Παρέλαβα από τον καλοσυνάτο και αείμνηστο προϊστάμενό μου, Δημήτρη Παπαγεωργίου, την ταχυδρομική μου τσάντα. Τοποθέτησα μέσα την αλληλογραφία και τις επιταγές με το ανάλογο χρηματικό ποσό, πήρα την τρομπέτα μου, χαιρέτησα τον προϊστάμενό μου και το συνάδελφό μου κ. Αβράμπο Στέφανο, έκαμα το σταυρό μου και ξεκίνησα την εκτέλεση του ταχυδρομικού μου δρομολογίου.  Διέσχισα την όμορφη πλατεία των Αγράφων με τα θεόρατα και περήφανα, αιωνόβια πλατάνια. Πέρασα τον οικισμό Σκαρφιάδες Αγράφων και ανηφόρησα μέσα σε πουρνάρια και έλατα. Ο αέρας είχε ευτυχώς κοπάσει, όχι όμως και η βροχή, από την οποία με προστάτευε μερικώς η ταλανισμένη από το σφοδρό άνεμο ομπρέλα μου. Βγαίνοντας στη ράχη ήμουν μούσκεμα από τον ιδρώτα. Τα δε ρούχα μου από τη μέση και κάτω βάραιναν από το νερό της βροχής, γιατί η ομπρέλα ήταν αδύνατο να με προστατέψει συνολικά.
φωτ. Ντ. Ζώτος
         Κατηφόρισα περνώντας από τον οικισμό Μπλο των Αγράφων. Φύσηξα δυνατά την τρομπέτα μου. Στο άκουσμά της με καρτέρησε στη μουλαρόστρατα ο αείμνηστος μπαρμπα-Γιαννακός Βαϊτσης. Με άρπαξε από το χέρι και με οδήγησε σαν όμηρο στο ζεστό και φιλόξενο σπίτι του: «Εδώ θα μείνεις! Δε θα πας πουθενά! Όταν περάσει αυτή η θεομηνία, τότε να πας στο καλό σου!»  Σε λίγο η βροχή σταμάτησε. Τα ρούχα μου είχαν στεγνώσει, αφού για αρκετή ώρα ήμουν πυροκοπά στο αναμμένο τζάκι, που τριζοβολούσαν τα κλωνάρια από πουρνάρι και κρανοέλατα. Τότε αποφάσισα να συνεχίσω το δρομολόγιό μου πιστός στον όρκο μου και στην εκπλήρωση του καθήκοντός μου. Έτσι ένιωθα χαρά και ευτυχία.  Η βροχή μπορεί να σταμάτησε, αλλά ο Τριδεντριώτης ποταμός άρχισε να φουσκώνει. Ευτυχώς πρόλαβα και πέρασα το πρόχειρο, ξύλινο γεφυράκι και βρέθηκα στο κατάστημα του αείμνηστου και φιλόξενου συντοπίτη μου, Άγγελου Παπαδόπουλου. Με καλοδέχτηκε. Καθώς και οι λίγοι Τριδεντριώτες. Ανάμεσα σ’αυτούς και ο μακαρίτης Αλέξης Σταμπουλτάς, πρόεδρος Τριδένδρου. Αφού μοίρασα την αλληλογραφία, ήπια το τσουχτερό, βουνίσιο τσίπουρο, ανηφόρισα για τη θέση Καμάρες, όπου είναι η εκκλησία Αγ. Δημήτριος, το Δημοτικό Σχολείο, (εκεί αργότερα το σχολικό έτος 1966-67 υπηρέτησα ως δάσκαλος σε 45 καλοσυνάτους μαθητές) και τα περισσότερα σπίτια του χωριού γύρω από το μαγαζάκι του μακαρίτη Τσιάρα Βαγγέλη. Ήπια ένα τσίπουρο, έδωσα τα γράμματα κι έφυγα αμέσως, γιατί ο καιρός άρχισε να σκανδαλίζεται και οι πρώτες σταγόνες έδερναν τους τσίγκους στις στέγες των σπιτιών.  Κατηφορίζοντας έπιασα την κεντρική μουλαρόστρατα. Η βροχή δυνάμωσε. Σε λίγο έφτασα στο κατεβασμένο ποταμάκι κοντά στην παραδοσιακή βιομηχανία του μακαρίτη Θεώδορου Παρθένη, που αποτελούνταν από ένα νερόμυλο, μια νεροτριβή κι ένα μαντάνι. Ευτυχώς που για γεφύρι ήταν ένα πεσμένο πλατάνι αρκετά χοντρό, που ακουμπούσε σταθερά στις δυο κακοτράχαλες όχθες. Σαν σκίουρος ανέβηκα και περπατώντας προσεχτικά διάβηκα το εμπόδιο.
Η βροχή συνέχιζε. Απτόητος αλλά και μουσκίδι από τη βροχή και καταϊδρωμένος διαβαίνω τον οικισμό Δένδρου-Βραγγιανών και φτάνω σε λίγο στην όχθη του ποταμού, που έρχεται από τη Γεννήτσαρη-Τροβάτου. Η κοίτη του ποταμού ήταν αρκετά πλατιά με πολλά μικρά και μεγάλα πλατάνια. Το νερό κατέβαζε ορμητικά το φορτίο του από πέτρες, ξύλα, λάσπη, ξεριζωμένα δέντρα κι ότι έβρισκε στο διάβα του.
        Εκεί που στεκόμουν και κοίταζα μπροστά μου τη μανία των στοιχείων της φύσης, ένιωσα πολύ ανήμπορος να επιβληθώ. Για μια στιγμή βλέπω πως η ποσότητα του νερού κυλούσε σύρριζα στην απέναντι όχθη. Όμως ακριβώς δίπλα υπήρχε ένας χοντρός πλάτανος. Δεν άργησα. Σαν αστραπή κινήθηκα και με μιας βρέθηκα πάνω στον πλάτανο κι ανάμεσα στα γυμνά κλαδιά του με ανοιχτή την ομπρέλα μου, αφού συνέχιζε να βρέχει. Κάποια στιγμή η κατεύθυνση του φουρτουνιασμένου ποταμού άλλαξε επικίνδυνα. Γύρισε κι άρχισε να χτυπά με δύναμη τον κορμό του πλατάνου. Αν και ήταν αρκετά χονδρός ο πλάτανος, κουνιόταν από τη δύναμη του νερού. Με τσάκισε κρύος ιδρώτας και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν τα μυαλωμένα λόγια του μπαρμπα-Γιαννακού.
        Σε απόσταση πεντακοσίων μέτρων από το ποτάμι υπήρχε ένας μικρός οικισμός, των Κατσιμητραίων (του Ανδρέα και του Λάμπρου). Κάποιος από αυτούς, κοιτάζοντας προς το ποτάμι, είδε μια μαύρη ομπρέλα πάνω σ’ έναν πλάτανο να την κρατάει άνθρωπος, που κινδύνευε. Αμέσως παίρνει το πολεμικό όπλο των ΤΕΑ, ρίχνει στον αέρα τρεις τουφεκιές, αρπάζει μ’ έναν ακόμα μια μακριά ξύλινη σκάλα από τη μία άκρη ο ένας κι από την άλλη ο άλλος και κατηφόρισαν προς το μέρος, για να με σώσουν από βέβαιο αφανισμό.
        Όμως για καλή μου τύχη το μανιασμένο ποτάμι διασκέλισε, υπερπήδησε τον πλάτανο προς το κέντρο του αστροφού και τότε πανευτυχής κατέβηκα και συνέχισα την πορεία μου. Στο δρόμο μου να και οι Κατσιμητραίοι με τη σκάλα στους ώμους τους, οι οποίοι χάρηκαν με το αίσιο τέλος της αποκοτιάς μου και καταλυπήθηκαν για την ταλαιπωρία μου και το επικίνδυνο τόλμημά μου. Αφού τους ευχαρίστησα για το άμεσο ενδιαφέρων τους, συνέχισα την πορεία μου καταϊδρωμένος, βρεγμένος μέχρι το κόκαλο και καταταλαιπωρημένος απερίγραπτα. Σε ένα τέταρτο της ώρας και κάτω από καταρρακτώδη βροχή πλησίασα στις παρυφές του Κάτω Μαχαλά του Τροβάτου. Έβγαλα την τρομπέτα μου κι ο ήχος αντήχησε σε όλο το χωριό. Πρώτα επισκέφτηκα τον αείμνηστο και μεγάλο ευεργέτη και άριστο γιατρό της περιοχής Αγράφων, Κων/νο Ζαρκαδούλα. Του παρέδωσα την αλληλογραφία του Ιατρείου και κατέβηκα αμέσως στα μαγαζιά των αείμνηστων αδελφών Βασίλη (Τσίλια) και Λεωνίδα Γεωργίου, όπου και τα δύο ήταν γεμάτα από κόσμο.
                                                         φωτ. Ντ.Ζώτος
        Κατόπιν με ανήσυχη γρηγοράδα μοίρασα την αλληλογραφία και κάνα δυο επιταγές σε κατοίκους, που ήταν συγκεντρωμένοι στα δύο μαγαζιά, στην πλατεία των Αγίων Θεωδόρων, των αείμνηστων Δημητρούλα Παπαδημητρίου και Γεωργίου Καλογερομήτρου και στη συνέχεια επισκέφτηκα το Αστυνομικό Τμήμα Τροβάτου, όπου και παρέδωσα τη σχετική αλληλογραφία. Δεν παραλείπω να αναφέρω, ότι την αλληλογραφία των Κοινοτήτων, των Σχολείων και της εκκλησίας την παρέδιδα στους Προέδρους ή τους Γραμματείς των Κοινοτήτων, στους Δασκάλους και τους Ιερείς αντίστοιχα, στα γραφεία τους ή στο μαγαζί, αν τύχαινε να είναι παρόντες.                                                                                                                                                                                                                     Συνεχίζοντας το ίδιο δρομολόγιο της ημέρας με πολύ κόπο έφτασα στο μαγαζί του μακαρίτη μπαρμπα-Αντρέα Αντωνίου στον οικισμό Κουστέσας Βραγγιανών. Άφησα τα λίγα γράμματα, που προορίζονταν για τους κατοίκους και κάνα δυο έγγραφα για το Δημοτικό Σχολείο κι έφυγα αμέσως, λίγο πριν νυχτώσει, για το χωριό μου. Φτάνοντας στον Απάνω Μαχαλά μπήκα εξαντλημένος στο μαγαζί του μακαρίτη Άγγελου Χρήστου. Όρθιος μοίρασα την αλληλογραφία και κατευθύνθηκα για το σπίτι μου. Εκεί με περίμενε η αείμνηστη Μανούλα μου, ο αγαπητός μου αδελφός, ο πολύ σεβαστός θείος και Πατέρας Μήτσιος Αλεξάκης (Γραμματέας), η θεια Μήτσαινα, η μακαρίτισσα Βαβά μου και τα αγαπημένα μου ξαδέλφια. Άλλαξα τα βρεγμένα ρούχα, ζεστάθηκα στο αναμμένο τζάκι, έβαλα μια χαψιά στο στόμα μου κι έπεσα ξερός στο κρεβάτι.
        Την άλλη μέρα, 21 Μαρτίου 1963, ξύπνησα πρωί πρωί βαρύς κι ασήκωτος. Αισθανόμουν αληθινή λύπη και βαθύ πόνο, γιατί με την ανακοίνωση της απόφασής μου να παραιτηθώ από αγροτικός Διανομέας, θα στεναχωρούσα αφάνταστα τη χαροκαμένη μάνα μου και τους οικείους και συγγενείς μου. Κάποια στιγμή κάλεσα τη Μάνα μου και το θείο μου Μήτσο στο ξεχωριστό κουζινάκι μας και με ήρεμη φωνή τους ανακοίνωσα την παραίτησή μου από ταχυδρόμος, γιατί δεν άντεχα την ταλαιπωρία και τους διαρκείς κινδύνους… Ακούγοντάς με έμειναν άναυδοι και ψέλλιζαν σχεδόν ρυθμικά γιατί; γιατί;…
 Δεν έχω να σας πω τίποτα περισσότερο…Η απόφασή μου είναι τελεσίδικη, ανέκκλητος και μη αναστρέψιμη. Μάνα, ετοίμασέ μου τη Μούρκα, το μουλάρι. Πάω μέχρι τον οικισμό Στανάδες, μοιράζω την αλληλογραφία, επιστρέφω, παίρνω τη Μούρκα μου και φεύγω ολοταχώς.
        Έτσι κι έγινε. Κατέβηκα στις Στανάδες. Μοίρασα την αλληλογραφία στους συγχωριανούς μου, που ήταν μαζεμένοι στο μαγαζί του μακαρίτη Κώστα Γούλα και του μακαρίτη Γιώργου Τσιώλη, Προέδρου της Κοινότητας Βραγγιανών, έστειλα με έμπιστο συγχωριανό μου τη σχετική αλληλογραφία στον οικισμό Βαλάρι-Βραγγιανών, ήρθα στο πατρικό μου, κρέμασα την τσάντα μου στο σαμάρι της Μούρκας, ανέβηκα καβάλα και σε δύο ώρες περίπου βρέθηκα στα Άγραφα, όπου η έδρα του Ταχυδρομείου. Έδεσα τη Μούρκα μου στον κορμό μιας μουριάς και της έδωσα λίγο χλωρό τριφύλλι και κατόπιν λίγο κριθάρι από το μονοπώλιο των αδελφών Μήτσιου και Γιώργου Σαλαμάρα. Σε λίγο μπήκα στο Ταχυδρομείο. Παρέδωσα την τσάντα, την αλληλογραφία, την τρομπέτα και την παραίτησή μου στον Προϊστάμενό μου, παρουσία και του αγαπητού μου συναδέλφου κ. Αβράμπου Στέφανου. Και οι δυο τους απόρησαν και προσπάθησαν να με πείσουν να αλλάξω γνώμη.
        Τους απάντησα με παρρησία, ότι η απόφασή μου, ύστερα από διακύβευση της ζωής μου πάνω στον πλάτανο, που τον χτυπούσαν με λύσσα τα μανιασμένα νερά του Γεννητσαριώτη, είναι βράχος και η ψυχή μου ατσάλι και πιστεύω πως είναι για το καλό μου ωφέλιμη. Με πόνο αλλά και με χαρά χαιρέτησα τα γραμμένα Άγραφα και τους καλοσυνάτους και ορεσίβιους λεβέντες Αγραφιώτες, φόρτωσα τα πράγματά μου στην ήσυχη Μούρκα μου κι επέστρεψα στη ζεστή γωνιά του σπιτιού μου, που ήταν γεμάτη ομόνοια και αγάπη. Αυτό ήταν το τελευταίο μου δρομολόγιο στο Ταχ. Αγράφων ως αγροτικός Διανομέας.
        Η κατόπιν σταδιοδρομία μου, ως δασκάλου Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, μαρτυρεί πόσο εύκολα είναι τα δύσκολα πράγματα, όταν υπάρχει ισχυρή θέληση και ότι δεν υπάρχει κακό το οποίο να μην περιέχει και κάποιο καλό: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας.

Αντίγραφο της ιστοσελίδας :
http://www.agrafiotis.gr/content/view/232/121/
Ευχαριστώ δημόσια τον κ. Χρ.Κίτσιο δημιουργό της αξιόλογης ιστοσελίδας www.agrafiotis.gr για την βοήθεια του.
________________________________________________________________




Κορυφή ΣΒΟΝΙ, 2039 μ., απέραντο αγνάντεμα !
Χάρτης περιοχής - Map : http://goo.gl/maps/TdDv



Κατάβαση από κορυφή ΦΛΥΤΖΑΝΙ  (2,016 μ) 
Νιάλα, οικισμός κτηνοτρόφων ΧΑΛΙΑΣ, κάτω από τη κορυφή Φλυτζάνι (1500 μ.)







Χάρτης περιοχής - Map :http://goo.gl/maps/TdDv
1944 -  ΚΑΡΑΒΑ Αγράφων.  "Ο Δημ. Τστσιρίγκος με τους γιούς του Κώστα και Θόθωρο."  
( φωτ. Σπ. Μελετζή )
______________________________________________________________________________

Ο Σπύρος Μελετζής ( 1906-2003 ) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες φωτογράφους - σύμβολο. Οι φωτογραφίες του είναι "πίνακες ζωγραφικής". Το έργο του περιλαμβάνει χιλιάδες φωτογραφίες απ' όλη την Ελλάδα, το οποίο  κυρίως καταξιώθηκε από τις ιστορικής και εθνικής αξίας πλέον, φωτογραφίες που έβγαλε στα βουνά κατά τη διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης (1941-1944). Αποθανάτισε πρόσωπα και γεγονότα κυρίως στην ευρύτερη περιοχή των Αγράφων. Η εκπληκτικές καλλιτεχνικές απεικονίσεις ανταρτών και σημαντικών προσώπων, όπως και απλών χωρικών και κτηνοτρόφων της "ελεύθερης Ελλάδας" άφησαν στις επόμενες γενιές μοναδικά ιστορικά ντοκουμέντα για τη πρόσφατη ιστορία. Χωρίς αυτές τις φωτογραφίες θα είχαμε ελάχιστα φωτογραφικά στοιχεία για τον τιτάνιο αυτόν εθνικό αγώνα. Παράλληλα μας άφησε μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας εικόνες της καθημερινής ζωής των κατοίκων της ορεινής Ελλάδας. Οι φωτογραφίες του που δημοσιεύονται στην ανάρτηση αυτή, προέρχονται από το μοναδικό βιβλίο του με τίτλο "ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ" , 1982 και έχουν σκοπό να μας μεταφέρουν στην καθημερινότητα της εποχής εκείνης, σε αντιπαράθεση με τη σύγχρονη απεικόνιση τους. 
(Η δημοσίευση των φωτογραφιών αυτών, αφορά το παρόν ιστολόγιο και μόνον, δεν έχει εμπορικό σκοπό και αποτελεί φόρο τιμής στον μεγάλο Έλληνα φωτογράφο, Σπ. Μελετζή )
Πληροφορίες :
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B6%CE%AE%CF%82
________________________________________________________________________________

 Η κορυφή Πέντε Πύργοι (2.018 μ.) από τη κορυφή Φλυτζάνι



















Ο οικισμός Χαλιάς κάτω από τα πόδια μας, στην κορυφή Φλυτζάνι





                                            "Κρυφομίλημα"   1944 - Άγραφα                                                 (φωτ. Σπ. Μελετζή)                                                                                    
                                                      
ΣΒΟΝΙ (2.040 μ)


Αγ. Νικόλαος Βραγγιανών (1600 μ.), με θέα τη κορυφή Πλάκα (2000 μ.)
(φωτ. Ντ. Ζώτος)
Η Νιάλα, με τις κορυφές Πλάκα (2000 μ.) και Φλυτζάνι (2016 μ.). Διακρίνεται ο κτηνοτροφικός οικισμός Χαλιάς.
ΧΑΡΤΗΣ -MAP : http://goo.gl/maps/Hl3O

1944 - Άγραφα, "Με τον κάδο στον ώμο"
(φωτ. Σπ. Μελετζής)





ΣΒΟΝΙ, κορυφή (2040 μ.)
ΧΑΡΤΗΣ - MAP :  http://goo.gl/maps/xlaL
ΣΒΟΝΙ, η χαρά της κορυφής,  (2040 μ.)                                                                                           
Ανεβαίνοντας προς τα ουράνια ...
                                                                     
Η λίμνη Πλαστήρα  (Μέγδοβα)
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AF%CE%BC%CE%BD%CE%B7_%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B1

ΧΑΡΤΗΣ - MAP : http://goo.gl/maps/ey9G


1944 - Ο ποταμός Μέγδοβας                                                                            (φωτ. Σπ. Μελετζή)
1944 - Καρούλι μεταφοράς στο ποταμό Μέγδοβα, (φωτ.Σπ. Μελετζή)



Λίμνη Πλαστήρα                                                                                                        (φωτ. Ντ. Ζώτος) 
ΧΑΡΤΗΣ - MAP :http://goo.gl/maps/ey9G 
                                                             
Η λίμνη Πλαστήρα από την κορυφή Σβόνι
Λίμνη Πλαστήρα































"Τοπίο στην ομίχλη",  ανεβαίνοντας στη κορυφή ΚΑΡΑΒΑ, (2.184 μ.)
















Ανεβαίνοντας στη κορυφή ΚΑΡΑΒΑ, (2.184 μ.)
ΧΑΡΤΗΣ - MAP :  http://goo.gl/maps/kyqI



1944 - ΚΑΡΑΒΑ.  Ακούγοντας τη φλογέρα.
Φωτ. Σπ.Μελετζή
Καράβα 









Ζωγραφική με θέμα "φυσικό τοπίο"












1944 - φωτ. Σπ. Μελετζή
Νιάλα


Στην κορυφή Φλυτζάνι (2016 μ.)



Στάνη στη τοποθεσία  Νιάλα με θέα την κορυφή Σβόνι 


1944. Ο Σαλαγιάννης με την κόρη του, στη στάνη. Περιοχή Αφορισμένη κάτω από τη κορυφή Ντελιδίμι (φωτ. Σπ. Μελετζή)
http://wikimapia.org/9929399/el/%CE%91%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7


Προφ. Ηλίας Νιάλας (1400 μ.)
ΧΑΡΤΗΣ - MAP : http://goo.gl/maps/QacW



1944 - Η οικογένεια κτηνοτρόφων (τσελιγκάδων) Σαλαγιάννη, στη περιοχή ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΗ κάτω από τη κορυφή ΝΤΕΛΙΔΙΜΙ.
(φωτ. Σπ. Μελετζή)
Μετά την καταιγίδα

Χαλιάς Νιάλας, πηγή ζωής.


Κατάβαση από τα ουράνια...



1944 - Άγραφα, μεταφορά εφοδίων
(φωτ. Σπ.Μελετζή)







Ανεβαίνοντας προς την κορυφή της Καράβας





1944 - Μονή Σπηλιάς - Αργιθέα Αγράφων
(φωτ. Σπ. Μελετζή)
Μονή Σπηλιάς - Αργιθέα Αγράφων
http://www.monispilias.gr/

ΧΑΡΤΗΣ - MAP : http://goo.gl/maps/sji1






























Λίμνη Στεφανιάδα                                                                          (φωτ. Ντ. Ζώτος)                         
http://www.plastiras-lake.gr/sites/limni-stefaniada.html





















Η λίμνη Στεφανιάδα  δημιουργήθηκε από κατολίσθηση εδαφών το 1963 και έχει έκταση 175 στρ. Απέχει 2 χλμ. από τη Μονή Σπηλιάς                  
ΧΑΡΤΗΣ - MAP : http://goo.gl/maps/6RoK


ΔΑΣΟΣ ΦΟΥΡΝΑ

 Η έκταση του δάσους Φουρνά είναι 47.000 στρέμματα, από τα οποία τα 37.000 αποτελούν δάσος ελάτης, ορεινής πεύκης και δρυός. Είναι ένα από τα ομορφότερα δάση της Ελλάδας.  Ένας εθνικός δασικός πλούτος, ο σημαντικότερος της Ευρυτανίας, που απλώνεται μεταξύ Αγράφων και Τυμφρηστού. 

ΧΑΡΤΗΣ - MAP :  http://goo.gl/maps/WNQv
                     ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ :  http://www.fournas.gr/tourismos1.htm                               http://www.evrytan.gr/selides0/Diadromes_fournas_1.htm


       Επιστροφή στη στάνη...                                                    φωτ. Ντ.Ζώτος                                                     

                                 Δάσος Φουρνά                                                                                           φωτ. Ντ.Ζώτος                                                          

Μεταφορά ξυλείας όπως γινόταν επί αιώνες. Ίσως είναι οι τελευταίες ιστορικές εικόνες των ζώων αυτών. Πάνω τους στηρίχθηκε όλη η Ελλάδα. 







Εικόνα που έρχεται από το πρόσφατο παρελθόν και χάνεται στο μέλλον. Τα  υπομονετικά αυτά γαϊδουράκια κουβάλησαν, στις πλάτες τους την καθημερινότητα, την ίδια τη ζωή και τους αγώνες όλων των Ελλήνων. 


Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ


                                                                                                                                                                                        φωτ. Ντ. Ζώτος
   
                                                                                                                                     φωτ. Ντ. Ζώτος
Χειμωνιάτικες συνθήκες...                                                                                                                                             φωτ. Ντ. Ζώτος

                                                                                                                                 φωτ. Ντ. Ζώτος

                                                                                                                                       φωτ. Ντ. Ζώτος  
                                                                                                                                      φωτ. Ντ. Ζώτος

                                                                                                                                       φωτ. Ντ. Ζώτος




                                                                                                                                       φωτ. Ντ. Ζώτος

Βουτσικάκι
Βουτσικάκι, η κορυφή
1992. Ο ερχομός της Άνοιξης στο Βουτσικάκι. Ο τσοπάνος με την κάπα  του.
Βουτσικάκι. Η απόλυτη σιγή...
Συναπάντημα... 







ΡΕΝΤΙΝΑ, 1992                                                                                      φωτ. Ν.Νέζης
   
                                                                          

Το μουσείο της Ρεντίνας περιλαμβάνει εντυπωσιακά κειμήλια της Εθνικής Αντίστασης 1942-1944, στην περιοχή των Αγράφων.
      Πληροφορίες : http://www.mear.gr/mouseio.html                                                                                                                                                         
   Μονή Ρεντίνας                                       φωτ. Ν. Νέζης                


1944 -  ΡΕΝΤΙΝΑ                                                          φωτ. Σπ. Μελετζής
                                       Παροπλισμένο "ΜΑΘΗΤΙΚΟΝ" του  ΚΤΕΛ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ. Ανάμνηση μιας όχι πολύ μακρινής  εποχής.                                     φωτ http://www.jimnyclub.gr
Το λεωφορείο που κουβαλούσε τα βάσανα και τις χαρές μιας ολόκληρης γενιάς, με όλους τους καιρούς.  Κανείς δεν το σεβάστηκε, ούτε σαν ιστορικό κειμήλιο.  
φωτ. Ντ. Ζώτος


Προς τη κορυφή ΜΑΡΤΣΑ (1688 μ.)

Πέτρινος χτιστός δρόμος προς τη κορυφή ΜΑΡΤΣΑ (1688 μ.)


Λίμνη ΣΜΟΚΟΒΟΥ                                                  ΧΑΡΤΗΣ - MAP : http://goo.gl/maps/xghg
Μάρτσα. Η πηγή και το "Σπίτι του διαβάτη"             φωτ. Ν.Νέζης    
Κατασκήνωση στην Μάρτσα
Μάρτσα - κορυφή Τσούκα & ναός Μεταμόρφωσης Σωτήρος Βράχας
                                                                                                                    φωτ. Ν.Νέζης

Η θέα από τη κορυφή της Μάρτσας (1688 μ.)
Lilium                                                                                                φωτ. Ν. Νέζης
Το μονοπάτι από Νιάλα προς Άγραφα

Το μονοπάτι από Νιάλα προς Άγραφα μέσα στο ελατόδασος
1995. Εικόνα από το χθες στο μονοπάτι από Νιάλα προς Άγραφα
Τεχνική κατασκευής εκατοντάδων ετών που ξεπερνάει το χρόνο.

1995. Άλλη μια ιστορική πλέον εικόνα από το χθες. Στο μονοπάτι από Νιάλα προς Άγραφα.

Στο μονοπάτι από Τροβάτο προς Βραγγιανά
Ο εξαιρετικής τεχνικής τριπλός διανομέας νερού (κόφτρες) 
του χωριού Άγραφα. Μνημείο μηχανικής.
Πληροφορίες : http://www.agrafiotis.gr/content/view/81/55/
Κατάβαση προς χωριό Τροβάτο, από την κορυφή Ντελιδίμι ( 2163 μ.)


η ΛΙΑΚΟΥΡΑ (2041 μ.) από την κορυφή ΦΤΕΡΗ (2127 μ.), δυό αδελφές κορυφές.
http://www.evrytania.eu/D.Agrafon/Fteri.htm
ΧΑΡΤΗΣ - MAP :  http://goo.gl/maps/vK1M
Κακοτράχαλη κατάβαση από Φτέρη προς Λιάκουρα 

Κορυφογραμμή Φτέρης - Λιάκουρας 
Κατασκήνωση στη θέση Βλαχοπούλα ( 1245 μ. ), ανάμεσα στη Φτέρη και Λιάκουρα
http://www.agrafiotis.gr/content/view/51/76/
ΧΑΡΤΗΣ - MAP :  http://goo.gl/maps/m2xq
Κορυφογραμμή Φτέρης - Λιάκουρας 

ΛΙΑΚΟΥΡΑ (2041μ.)
     1996,  Θέση Βλαχοπούλα.   Τάϊσμα με μπιμπερό.
Ηλιοβασίλεμα στα Βραγγιανά 


Οι φωτογραφίες και τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν, είναι ενδεικτικά και δεν αποτελούν μελέτη. Έχουν το στοιχείο της προσωπικής οπτικής και δεν μπορούν να καλύψουν τον φυσικό, αρχιτεκτονικό, πολιτιστικό και ιστορικό πλούτο των Αγράφων. Είναι μια απλή προσπάθεια για να κινήσει το ενδιαφέρον όσων θα ενδιαφερθούν να επισκεφθούν αυτόν τον μεγαλειώδη τόπο. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από άγνωστες ομορφιές, μοναδικές και γνήσιες, παραδοσιακές και όχι "φτιασιδωμένες" με "σύγχρονα" άχρωμα χρώματα και "αναπλάσεις" ! Τολμήστε και ανακαλύψτε τες !                                   

Τάκης Ζώτος 
tkzotos@gmail.com                                                                              

                                             







2 σχόλια:

  1. H σοβαρότερη καταγραφή για τα Άγραφα...
    με σεβασμό από ένα άνθρωπο που το υπέρμετρο
    μεράκι του για αυτό που κάνει, κατατάσσει το blog αυτό στα κορυφαία του είδους, 'χαστουκίζοντας' βίαια τους κρατικούς-'πολιτιστικούς' φορείς αυτού του τόπου... που έχουν ξοδέψει ζωντανό χρήμα για κάθε λογής αηδία! Αγαπημένε μου φίλε μη σταμάτησες ποτέ να μας 'ανθίζεις' τη ψυχή, να να μας γεμίζεις τα μάτια και το μυαλό με τις αρωματισμένες εικόνες σου, την ερευνά σου και την πολιτιστική 'τροφή' που μας προσφέρεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η εγκυρότερη κριτική και τιμή συγχρόνως,είναι αυτή που προέρχεται ειδικά από σένα. Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια τα οποία με πείθουν ότι η προσπάθεια μου έχει κάποιο αποτέλεσμα. Άλλωστε αυτός ο τόπος ήταν πάντα γεμάτος από μηδενιστικές προσπάθειες και ελάχιστες ατομικές "αφελείς" προσπάθειες ή άλλως "έπεα πτερόεντα".

      Διαγραφή

Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας.